3. วงกตหัวใจ

 

“วัน พี่ไม่หย่า พี่ไม่หย่านะครับ!” อัคราโผเข้าไปกอดวันชิยาไว้แน่นอย่างหวงแหนอีกครั้ง เขาไม่ยอมปล่อยให้เธอหลุดมือไปเป็นแน่ เธอเป็นของเขา ครอบครัวนี้เป็นของเขา เขาจะไม่ยอมที่จะสูญเสียมันไปเป็นเด็ดขาดไม่ว่าจะต้องทำอย่างไรก็ตาม

“ปล่อยค่ะ พี่อย่ามายุ่งกับวันได้ไหมคะ? วันบอกแล้วไงว่าวันเหนื่อย อย่ามาถูกตัววันอีกแล้วก็เอามือออกไปค่ะ” วันชิยาแกะมือของเขาออกแล้วผลักอกของชายหนุ่มให้ออกไปห่างจากตัวเธอ เมื่อหญิงสาวเห็นท่าไม่ดี ก็รีบว่ิงขึ้นไปข้างบน เพราะไม่อยากที่จะยืนคุยอยู่กับเขาอีกต่อไป

วันชิยารู้จักนิสัยอัคราดี เขาเป็นคนดื้อและทรนง ถ้าเขาไม่ได้อย่างที่เขาหวังหรือตั้งใจไว้เขาไม่ยอมล้มเลิกง่ายๆ เป็นแน่ และถ้าขืนว่าเธออยู่ข้างล่างต่อไป คนที่จะลำบากและอ่อนใจน่าจะเป็นตัวเธอเองไม่ใช่ใครที่ไหนเลย

ทันทีที่วันชิยาปิดประตูห้องนอน ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยเดินมาหยุดอยู่หน้าหน้าห้อง ก่อนที่เสียงเคาะประตูถี่ยิบจะดังขึ้น หญิงสาวเดินเข้าไปในห้องน้ำเปิดฝักบัวกลบเสียงแล้วทรุดตัวลงไปนั่งอยู่กับพื้น กอดเข่าร้องไห้ ไม่ทราบว่าจะทำอย่างไรอีกต่อไป ได้แต่ถามตัวเองในใจว่าทำไมเขาไม่ไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้น ทำไมจะต้องมาวุ่นวายกับเธออีก ก็เธอเป็นคนถอยห่างเปิดทางให้เขาแล้ว เขาไม่พอใจตรงไหน? อะไรสักนิดเธอก็ไม่ได้เรียกร้อง ถามไถ่ซักไซ้ไล่เลียงเขาเธอก็ไม่ได้ทำ ทำไมเขาถึงจะปล่อยให้เธออยู่อย่างสงบไม่ได้ ต้องการจะมาตอแยเพื่ออะไรอีก

วันชิยานั่งอยู่ในห้องน้ำเป็นเวลานานจนคิดว่าบางทีเขาอาจจะกลับไปแล้วก็ได้ เพราะเสียงเคาะประตูเงียบลงไปนานแล้ว หญิงสาวจึงเดินออกมาที่ห้องนอนของตัวเอง แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อที่จะโทรไปคุยกับเพื่อน ตอนนี้วันชิยาต้องการที่จะระบายความอัดอั้นตันใจให้กับคนอื่นฟังเผื่อว่าเธอจะรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง

แต่หญิงสาวยังไม่ทันที่ได้จะได้ยินเสียงตอบรับจากปลายทางที่โทรออกไป วันชิยากลับได้ยินเสียงอย่างอื่นแทน ซึ่งทำให้หญิงสาวตกใจจนต้องเหลียวไปดูที่มาของเสียงนั้น

“พี่เอก!”

วันชิยาปล่อยโทรศัพท์หลุดลงไปที่พื้นพรมของห้องนอน จ้องมองหน้าอัคราด้วยความตกตะลึงไม่คิดว่าเขาจะบ้าบิ่นไม่กลัวตายได้ถึงขนาดนี้

“พี่เป็นบ้าไปแล้วเหรอ?” วันชิยาถามซ้ำหลังจากตั้งสติได้ รีบถอยฉากกรูดไปที่ประตูห้องนอนอย่างรวดเร็ว  เตรียมที่จะปลดล็อกเพื่อเปิดประตูออกไปด้านนอก แต่ก็ช้าเกินไปเพราะว่าอัคราเข้ามาประชิดตัวแล้วคว้าตัวของหญิงสาวเอาไว้ได้

“อย่าเพิ่งไปสิวัน พูดกันก่อน เราสองคนยังพูดกันไม่จบ” อัคราเสียงอ่อน

“ปล่อยค่ะ วันบอกให้พี่เอกปล่อย!” วันชิยาเน้นทุกถ้อยคำที่เธอพูดออกไปอย่างช้าและชัดเจน รวมไปถึงท่าทาง สีหน้า และแววตาของเธอด้วย

อัคราเมื่อเห็นภรรยาของตัวเองมองสบตาด้วยแววตาที่เหินห่างและรังเกียจอย่างโจ่งแจ้ง ก็หน้าสลดยอมปล่อยแขนของวันชิยาให้เป็นอิสระแต่โดยดี

“พี่เลิกกับเขาแล้ววัน เลิกก่อนที่วันจะรู้เสียอีก” อัคราพยายามที่จะอธิบายให้กับหญิงสาวได้เข้าใจ

“พี่เอกคะ วันบอกไปชัดเจนนะคะ วันบอกว่า วันไม่สนใจแล้วค่ะว่าพี่เอกจะคบกับใคร รักใคร อยู่กับใครอย่างไร เรื่องของพวกเราสองคนมันจบลงไปแล้ว ตรงไหนที่พี่ไม่เข้าใจมิทราบคะ? วันว่าวันพูดภาษาไทยอยู่กับพี่นะคะ หรือว่าพี่อยู่เมืองนอกนานไปหน่อย วันต้องพูดภาษาอังกฤษกับพี่ไหมคะว่า วันต้องการหย่า?” วันชิยาย้อนถามชายหนุ่มหน้าเครียด

“วัน ทำไมพูดกับพี่แบบนี้ล่ะ?” ชายหนุ่มขยับเข้าไปหา แต่หญิงสาวกลับย่ิงขยับตัวถอยหลังห่างออกไปมากกว่าเดิม จริงอยู่วันชิยาไม่ได้ขึ้นเสียง ไม่ได้ตวาดเขาแต่อย่างใด น้ำเสียงที่เธอใช้เป็นไปตามปกติ แต่ส่ิงที่เขาคิดว่ามันผิดแปลกไปก็คือ ความเย็นชา ที่เกิดขึ้นต่างหาก

“วันว่าวันพูดกับพี่ธรรมดานะคะ ปล่อยวันไปเถอะค่ะ พี่ก็อยู่ของพี่ ให้วันได้อยู่ของวันนะคะ ต่างคนต่างอยู่ จะสร้างเวรก่อกรรมกันไปทำไม? วันบอกแล้วว่าวันไม่โกรธพี่ วันไม่ว่า จะทำอะไรก็ทำ ถือว่าความรักของเรามันหมดลงแล้ว จบกันแค่นี้ พี่จะไปเร่ิมต้นใหม่กับใครก็ตามใจค่ะ วันไม่ถามว่าพี่คบกับใครอย่างไร เพราะว่าวันไม่อยากรู้ และพี่จะได้สบายใจด้วยว่าวันจะไม่ไปวีน ไปวุ่นวายอะไรกับคนใหม่ของพี่” วันชิยาพยายามอย่างที่สุดที่จะพูดกับเขาอย่างมีเหตุผล

“วัน เมื่อกี้ที่พี่บอกวันได้ยินหรือเปล่า พี่เลิกกับเขาไปนานแล้วก่อนที่วันจะรู้ความจริงเสียอีก” อัคราย้ำอีกครั้ง เพราะมีความรู้สึกเหมือนกับว่าหญิงสาวไม่ได้ให้ความสนใจกับข้อมูลท่่ี่ได้รับเลย

“ได้ยินแล้วค่ะ แต่วันบอกพี่ไปแล้วไงคะ ว่าวันอยู่กับคนที่ทรยศหักหลังวันไม่ได้ พี่นอกใจวันนะคะ แล้วถ้าวันนอกใจพี่ ไปนอนกับผู้ชายคนอื่นเวลาที่พี่เอกไปใต้ พี่เอกทำใจได้ไหมคะ? ถ้าวันจะบอกว่า ขอโทษนะคะพี่เอก วันแค่อยากอยู่กับคนอื่นบ้าง แต่วันเลิกไปแล้วค่ะ พี่เอกไม่ต้องกังวลไป พี่เอกรับได้ไหมคะ? ถ้าวันพูดแบบนี้กับพี่” วันชิยาย้อนถามชายหนุ่ม

อัคราอึ้งน่ิงเป็นหุ่น เพราะคำถามของเธอมันแทงใจดำเขาอย่างหนักหน่วง ถ้าเกิดวันชิยาทำกับเขาแบบนี้ เขาคงบึ่งรถไปต่อยไอ้คนที่มายุ่งกับภรรยาของเขา จนผู้ชายคนนั้นต้องเข้าโรงพยาบาลไป คงไม่ยอมให้วันชิยาไปกับใครเป็นแน่

“ตอบไม่ได้ใช่ไหมคะ? ตอบไม่ได้ก็ไม่ต้องตอบ ไม่เป็นไรคะ แต่วันขอร้องเถอะนะคะพี่เอก ขอร้องจากใจเรื่องหนึ่งเลยค่ะ” วันชิยาสบตาชายหนุ่ม นับว่าเป็นครั้งแรกที่หญิงสาวมองหน้าชายหนุ่มตรงๆ นับตั้งแต่เกิดเรื่องระหว่างเขาและเธอ

“มีอะไรเหรอครับ วันพูดมาเลย พี่จะทำให้ทุกอย่าง” อัคราเอ่ยขึ้นอย่างมีความหวัง เขาจะทำทุกอย่างขอเพียงให้เธออภัยเขาก็พอแล้ว แค่นั้นเขาก็พอใจ

“พี่เอกช่วยออกไปให้ห่างๆ หน่อยได้ไหมคะ ถ้าขืนพี่เอกอยู่ใกล้วันแบบนี้ วันว่าวันแท้งลูกแน่เลยค่ะ พี่ทำให้วันเครียด” วันชิยาเอ่ยออกมาอย่างหนักแน่น เปิดประตูเดินออกไปข้างนอก ปล่อยให้บานประตูห้องนอนปิดใส่หน้าเขาที่ยังยืนตัวแข็งไม่ขยับเขยื้อนอยู่ น้ำตาลูกผู้ชายแทบจะไหลออกมาเมื่อได้ยินภรรยาที่รักย่ิงพูดกับเขาอย่างไม่เหลือเยื่อใย

เช้าวันรุ่งขึ้นวันชิยาตื่นนอนขึ้นมาตามปกติ หลังจากที่พูดกับเขาออกไปตรงๆ ที่ห้องนอนชายหนุ่มก็ยอมกลับไปแต่โดยดี หญิงสาวไม่ทราบหรอกว่าเขาจะกลับไปที่ไหน แต่ถ้าให้เดาก็คงจะเป็นทีี่ใต้ หรือไม่ก็ที่บ้านบิดามารดาของเขาสักที่หนึ่ง

ถ้าเธอใจแข็งไม่ยอมเขา อีกหน่อยเขาก็คงยอมแพ้ รับได้กับเรื่องที่เกิดขึ้นแล้วก็ค่อยๆถอยห่างไปเอง เขาคงไม่มาตาม ไม่มาวุ่นวายกับเธอให้ยุ่งยากลำบากใจ เพราะจะอย่างไรเขาก็มีผู้หญิงอีกคนหนึ่งรออยู่แล้ว

“เฮ้ยไอ้วันโทรมาแต่เช้ามีอะไรหรือเปล่า?” ภาชินีเอ่ยถามเสียงงัวเงีย เพราะเมื่อคืนเธอกับทีมงานเพิ่งปิดโพรเจ็กต์สำคัญได้ เลยไปฉลองกันมาเลิกดึกไปหน่อย วันนี้ยังคงไม่สร่างเมาจากเมื่อคืนเลย

“ภา แกเมาค้างเหรอ? ไม่เป็นไรฉันโทรไปหาคนอื่นก็ได้ แกไปนอนต่อเถอะ” วันชิยาเดาเพราะทราบดีว่าภาชินีเวลาปกตินั้นพูดจาชัดทุกถ้อยคำ ตัวควบกล้ำ ร เรือ ล ลิงออกเสียงชัดเจนหมด แต่นี้พูดแทบไม่รู้เรื่องบ่งบอกชัดเจนว่ายังไม่สร่างดี

“ไม่ค้างหรอก แต่ยังมึนอยู่ แกว่ามามีอะไร ไม่มีใครอยู่แถวนี้เลย แกลืมเหรอ แกเหลือฉันเนี่ยแหละช่วงเดือนนี้ จนกว่าไอ้พวกนั้นจะกลับมา ไม่ก็โน้นเลยอังกฤษแกจะไปตามมันกลับมาหรือไง” ภาชินีตอบกลับมาอย่างยอกย้อน

Comments 20

  1. เข้มแข็งสุด ๆ ไปเลย…พี่ไหมคะชื่อลูกน่ะค่ะ ตอนก่อน ๆ ชื่อ ทรายรึเปล่าคะ แต่ตอนนี้ชื่อแซน…แหะ ๆ ใช้ชื่อไหนกันแน่เอ่ย

    1. จริงด้วยค่ะ มัวแต่อ่านเพลิน อินสุดๆ โกรธแทนเลย เหนื่อยแทนด้วยค่ะ

        1. ประเด็นนะ พี่จี บอกว่า ให้เอาชื่ออื่นแทน เพราะว่ากลัวแม่คนนั้นมาฟ้องพี่กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก เพราะว่าพี่เขียนทุกอย่างตามเรื่องจริงไง เด๋วมันต้องมีคนกรี๊ดดดด ทนไม่ได้ เหอๆๆๆ

          1. อ้อ…เข้าใจแล้ว แสดงว่าใช้แซนแล้วใช่มั้ยคะ 🙂

  2. ไอ้พี่เอก เหมือนสต๊อกเกอร์เลยแฮะ ฮ่าๆๆ ผลุบๆ โผล่ๆ แล้วก็ชอบ dialog สุดท้ายของวันด้วย ว่าประเด็นที่หย่าคือพี่เอกผิดสัญญา จริงที่สุดแต่ไม่รู้แต่งแบบไหนมา ถ้าแต่งแบบคริสมานะ ยิ่งแล้วใหญ่เลยเพราะต้องกล่าวคำปฏิญาณต่อหน้าพระเจ้า ผิดเต็มๆ

    1. ออมม่ี่ พี่เขียนเรื่องนี้ไว้ใน Saimai’s diary นานมากแล้วนะ คนส่วนใหญ่ในบ้านรู้จัก วันชิยา ในนามของ “หวานเย็น” นะ แต่ออมมี่คงไม่เคยอ่านไดอารี่พี่ จึงไม่รู้เรื่องนี้มั้งพี่ว่า พี่เขียนมาตั้งแต่ปีที่แล้วเน้อ

  3. อ่านไปก็ยังรู้สึกเหมือนเดิมเมื่อครั้งที่อ่านในไดอารี่…

  4. ง้อยาวเลยล่ะพี่เอกเอ๋ยยยย อยากทำให้หมดศรัทธาก็ต้องเจอแบบนี้แหละ

  5. ผุ้หญิงอะไร เข้มแข็งดี จัง อยากให้เพื่อนเป็นแบบนี้จัง T T ง้อต่อไปคุณเอก

Leave a Reply