บทที่ 5. เสน่หาชุลมุน

“ทำงานอะไร? ไม่ทำ ไม่ทำ!” ญาณินโวยวายดังลั่น กรีดร้องเสียงสนั่นตั้งใจกรอกเข้าไปในหูของเตชินท์เอาให้เขาหูหนวกกันไปข้าง

บทที่ 4. ถูกตาถูกใจ

“ใครว่ะ โทรมาตอนนี้” เตชินท์สบถ ขยับตัวออกห่างจากญาณินเพื่อไปรับโทรศัพท์มือถือของเขาที่วางอยู่ที่หัวเตียง “ไอ้ปราบ

บทที่ 3. แรกสัมผัส

“กรี๊ด!” เสียงกรีดร้องของญาณินทำให้เตชินท์สะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ ดีดตัวลุกขึ้นมานั่งแบบงงๆ

บทที่ 2. เข้าใจผิด

ปราบดาโทรศัพท์ถามยิกๆกับสายปลายทาง แต่ด้วยความที่เมามากจนพูดกันแทบไม่รู้เรื่อง ชายหนุ่มเสียงดังขึ้นเรื่อยๆจนเกือบเหมือนตะคอกทำให้คนที่อยู่ในห้องจัดเลี้ยงหันมามองเขาเป็นตาเดียว “ตกลงส่งไปแล้วหรือยัง

บทที่ 1 บังเอิญ

“ว่าอะไรนะ!” ญาณินร้องเสียงหลงเข่าอ่อนแทบล้มลงไปกองกับพื้นถนนเมื่อได้ยินคำพูดที่กมลทัตคู่หมั้นหนุ่มของเธอเอ่ยออกมา “ยาย่าได้ยินแล้ว